Hicr Suresi (15.sure)

"Eğer doğru söyleyenlerden idiysen, bize melekleri getirmeliydin."

Hicr suresi

Kur’ân-ı Kerîm’in bazı surelerinin başında yer alan bu harflere “huruf-ı mukattaa” adı verilir.

Hicr suresi, Mekke döneminde inmiştir. 99 âyettir. , adını 80. âyette geçen “Hicr” kelimesinden almıştır. Hicr, Medine’nin kuzeyinde vaktiyle Semud kavminin yaşadığı bir yerin adıdır. Surede başlıca Allah’ın birliği, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve hesap konuları; peygamberlerin, çeşitli zamanlarda azgınlara ve inkârcılara karşı verdikleri mücadeleler çerçevesinde ele alınmaktadır.

Surenin ilk konusu Kur’an, vahiy ve peygamberliktir. Daha sonra insanın beden ve ruh varlığının yaratılış süreci ile İblis’in Allah’tan gelen secde buyruğuna uymaması anlatılır.

İyilerin uhrevî mükâfatları, Allah’ın rahmetinin genişliği; Hz. İbrâhim ve Lut ile halkı ve Hicr halkıyla ilgili kısa bilgiler, Hz. Peygamber’e ve müminlere verilen müjdeler, inkârcılara yapılan uyarılar surenin belli başlı konularıdır.

İlgili Makaleler

Bu sure de ayrıca ilâhî kitapların kendisiyle kemale erdiği Kur’an’ın, her türlü tahriften korunacağı hükmü de yer almaktadır.

Rahmân ve Rahîm (olan) Allah’ın adıyla.

  1. Elif. Lâm. Râ. Bunlar Kitab’ın ve apaçık bir Kur’an’ın âyetleridir.
  2. İnkâr edenler zaman zaman, keşke biz de müslüman olsaydık, diye arzu ederler.

  3. Onları bırak; yesinler, eğlensinler ve boş ümit onları oyalaya dursun. (Kötü sonucu) yakında bilecekler!

  4. Helâk ettiğimiz hiçbir ülke yoktur ki hakkında (bizce) bilinen bir yazgı olmasın.

    SOSYAL MEDYADA BİZİ TAKİP EDİN

    Facebook | Twitter | Pinterest | Instagram | Youtube | SoundCloud

  5. Hiçbir millet, ecelinin önüne geçemez, ve onu geciktiremez.

  6. Dediler ki: “Ey kendisine Kur’an indirilen (Muhammed)! Sen mutlaka bir mecnunsun!”

  7. “Eğer doğru söyleyenlerden idiysen, bize melekleri getirmeliydin.”

  8. Biz melekleri ancak ile indiririz. O zaman onlara mühlet verilmez.

  9. Kur an’ı kesinlikle biz indirdik; elbette onu yine biz koruyacağız.

  10. Andolsun, senden önceki milletler arasında da elçiler gönderdik.

  11. Onlara bir peygamber gelmeye dursun, hemen onunla alay ederlerdi.

  12. İşte böylece biz onu, (inkârcılığı) suçluların kalplerine sokarız.

  13. Öncekilerin başına gelenlerden ders almaları gerekirken onlar hala buna (Kur’an’a) inanmıyorlar.

  14. Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıksalar,

  15. “Gözlerimiz boyandı, daha doğrusu bize büyü yapılmıştır” derler.

  16. Andolsun, biz gökte birtakım burçlar yarattık ve seyr edenler için onu süsledik.

  17. Onları, taşlanmış (kovulmuş) her şeytandan koruduk.

  18. Ancak kulak hırsızlığı eden müstesna. Onun da peşine açık bir alev sütunu düşmüştür.

  19. Yeri uzatıp yaydık, orada sabit dağlar yerleştirdik, yine orada miktarı ve ölçüsü belirli olan şeyler bitirdik.

  20. Orada hem sizin için hem de rızıkları size ait olmayanlar için (gerekli) geçim vasıtaları yarattık.

  21. Her şeyin hazineleri yalnız bizim yanımızdadır. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.

  22. Biz, rüzgârları aşılayıcı olarak gönderdik ve gökten bir su indirdik de onunla su ihtiyacınızı karşıladık. (Biz bunları yapmasaydık) siz onu (yeterli) suyu depolayamazdınız.

  23. Şüphesiz biz diriltir ve biz öldürürüz! Ve her şeye biz vâris oluruz.

  24. Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, geri kalanları da biliriz.

  25. Şüphesiz Rabbin onları (kıyamette) toplayacaktır. Çünkü O, hakîmdir, alîmdir.

  26. Andolsun biz insanı, (pişmiş) kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattık.

  27. Cinleri de daha önce zehirli ateşten yaratmıştık.

  28. Hani Rabbin meleklere demişti ki: “Ben kupkuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan bir insan yaratacağım.”

  29. “Ona şekil verdiğim ve ona ruhumdan ütlediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın!”

  30. Meleklerin hepsi de hemen secde ettiler.

  31. Fakat İblis hariç! O, secde edenlerle beraber olmaktan kaçındı.

  32. (Allah:) Ey İblis! Secde edenlerle beraber olmayışının sebebi nedir? dedi.

  33. (İblis:) Ben kuru bir çamurdan, şekillenmiş kara balçıktan yarattığın bir insana secde edecek değilim, dedi.

  34. Allah şöyle buyurdu: Öyle ise oradan çık! Artık kovuldun!

  35. Muhakkak ki gününe kadar lânet senin üzerine olacaktır!

  36. (İblis:) Rabbim! Öyle ise, (varlıkların) tekrar dirileceği güne kadar bana mühlet ver, dedi.

  37. Allah buyurdu ki: “Sen mühlet verilenlerdensin”

  38. “Allah katında bilinen vaktin gününe kadar…”

  39. (İblis) dedi ki: Rabbim! Beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım!

  40. Ancak onlardan ihlâslı kulların müstesna.

  41. (Allah) şöyle buyurdu: “İşte bana varan dosdoğru yol budur.”

  42. “Şüphesiz kullarım üzerinde senin bir hakimiyetin yoktur. Ancak azgınlardan sana uyanlar müstesna.”

  43. Muhakkak cehennem, onların hepsine vaad olunan yerdir.

  44. Cehennemin yedi kapısı vardır. Onlardan her kapı için birer gurup ayrılmıştır.

  45. (Allah’ın azabından korkup rahmetine sığınan) takvâ sahipleri, mutlaka cennetlerde ve pınar başlarında olacaklar.

  46. “Oraya emniyet ve selâmetle girin” (denilir, onlara).

  47. Biz, onların gönüllerindeki kini söküp attık; onlar artık köşkler üzerinde karşı karşıya oturan kardeşler olacaklar.

  48. Onlara orada hiçbir yorgunluk gelmeyecek ve onlar, oradan çıkarılmayacaklardır.

  49. (Resûlüm!) Kullarıma, benim, çok bağışlayıcı ve pek esirgeyici olduğumu haber ver.

  50. Benim azabımın elem verici bir azap olduğunu da bildir.

  51. Onlara İbrahim’in misafirlerinden (meleklerden) de haber ver.

  52. Onun yanına girdikleri zaman, “selam” dediler. (İbrahim:) Biz sizden çekiniyoruz, dedi.

  53. Dediler ki: Korkma; biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz.

  54. (İbrahim:) Bana ihtiyarlık çökmesine rağmen beni müjdeliyor musunuz? Beni ne ile müjdeliyorsunuz? dedi.

  55. Sana gerçeği müjdeledik, sakın ümitsizliğe düşenlerden olma! dediler.

  56. (İbrahim:) dedi ki: Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?

  57. “Ey elçiler! (Başka) ne işiniz var?” dedi.

  58. Dediler ki: “Biz, suçlu bir topluma (onları helâk etmeye) gönderildik.”

  59. “Ancak ailesi hariç. Onların hepsini kurtaracağız.”

  60. “(Fakat Lût’un) karısı müstesna; biz onun geri kalanlardan olmasını takdir ettik.”

  61. Melek olan elçiler Lût âilesine gelince,

  62. Lût onlara: “Hakikaten siz tanınmayan kimselersiniz” dedi.

  63. Dediler ki: “Bilakis, biz sana, onların şüphe etmekte oldukları şeyi (azabı ve helâkı) getirdik.

  64. Sana gerçeği getirdik; biz, hakikaten doğru söyleyenleriz.

  65. Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından yürü. Sizden hiç kimse, sakın dönüp de ardına bakmasın, istenen yere gidin.”

  66. Ona (Lût’a) şu hükmümüzü vahyettik: “Sabaha çıkarlarken mutlaka onların ardı kesilmiş olacaktır.”

  67. Şehir halkı, birbirlerini kutlayarak, (meleklerin yanına) geldiIer.

  68. (Lût) onlara “Bunlar benim misafirimdir. Sakın beni utandırmayın;

  69. Allah’tan korkun, beni rezil etmeyin!” dedi.

  70. “Biz seni, elâlemin işine karışmaktan men etmemiş miydik?” dediler.

  71. (Lût:) İşte kızlarım! (Düşündüğünüzü) yapacaksanız (onlarla evlenin), dedi.

  72. (Resûlüm!) Hayatın hakkı için onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı.

  73. Güneş doğarken onları o korkunç ses yakaladı.

  74. Böylece ülkelerinin üstünü altına getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

  75. İşte bunda ibret alanlar için işaretler vardır.

  76. Onlar hâla gözler önünde duran bir yol üzerindedirler.

  77. Hakikaten bunda edenler için bir ibret vardır.

  78. Eyke halkı da gerçekten zalim idiler.

  79. Biz onlardan da intikam aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir.

  80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.

  81. Biz onlara mucizelerimizi vermiştik; fakat onlardan yüz çevirmişlerdi.

  82. Onlar, dağlardan emniyet içinde kalacakları evler oyarlardı

  83. Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç ses yakaladı.

  84. Kazanmakta oldukları şeyler onlardan hiçbir zararı savmadı.

  85. Biz gökleri, yeri ve ikisinin arasındakileri ancak hak ile yarattık. O saat (kıyamet), mutlaka gelecektir. Şimdilik onlara güzel muamele et.

  86. Şüphesiz Rabbin hakkıyla yaratan pek iyi bilendir.

  87. Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve yüce Kur’an’ı verdik.

  88. Sakın onlardan bazı sınıflara verdiğimiz dünya malına göz dikme, onlardan dolayı üzülme ve müminlere alçak gönüllü ol.

  89. De ki: Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım.

  90. Nitekim biz, (Kur’an’ı) kısımlara ayıranlara azabı indirmişizdir.

  91. Onlar, Kur’an’ı bölüp ayıranlardır.

  92. Rabbin hakkı için, mutlaka onların hepsini sorguya çekeceğiz.

  93. Yaptıklarından dolayı.

  94. Sana emrolunanı açıkça söyle ve ortak koşanlardan yüz çevir!

  95. (Seninle) alay edenlere karşı biz sana yeteriz.

  96. Onlar Allah ile beraber başka bir tanrı edinenlerdir. (Kimin doğru olduğunu) yakında bilecekler!

  97. Onların söyledikleri şeyler yüzünden senin canının sıkıldığını andolsun biliyoruz.

  98. Sen şimdi Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol!

  99. Ve sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibadet et!

  100. İşte bu (Kur’an), kendisiyle uyarılsınlar, Allah’ın ancak bir tek Tanrı olduğunu bilsinler ve akıl sahipleri iyice düşünüp öğüt alsınlar diye insanlara (gönderilmiş) bir bildiridir.

Hicr Suresi
Hz.Muhammed Mustafa (S.A.V)

Antika ve Porselen Tamiri | Antika Hastanesi

Gelen Arama Kayıtları:

Facebook kimliğiniz ile yorum yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Arkadaşınla Paylaş
Hicr Suresi (15.sure),
Size arkadaşınız gönderdi.
https://www.nasihatler.com/hicr-suresi/,