Zikir, sevgiliye karşı duyulan sevginin alameti ve eseridir. Çünkü bir şeyi seven onu çok anar. Zikir esnasında zikreden, zikredilenden başka her şeyden geçer. Yani zâkir, zikirde mezkûrdan (Allah) başka her şeyi unutur. Zinnûn-i Mısrî şöyle der: “Hakiki manada Allah’ı zikreden bir zâkir, O’nun zikri yanında her şeyi unutur. Allah Teâlâ da onu her şeyden muhafaza eder.”

"Ben sizlere şah damarınızdan daha yakınım" (Kâf, 16) buyuruyor. Ayrıca, bizleri: "Siz nerede olsanız O sizinle beraberdir. Allah bütün yaptıklarınızı görür." (Hadid, 4) diye uyarıyor.

Bizler, kader çizgimizin sadece yaşadığımız kısımını biliyoruz. Bundan sonrasını bilmiyoruz, ötesini göremiyoruz. Ancak Yüce Rabbimiz: "Bana dua edin; dualarınıza karşılık vereyim" [Ğâfir, 60.] buyuruyor.

Allah dostları ile aynı meclisi paylaşan bir alim, bu tevazu ve edeple çok şey kazanacaktır. Çünki o, nefsini ezip Allah için tevazu göstermiştir. Benliği terk edip sevgiyi tercih etmiştir. Devamlı Yüce Allah'a bağlı bir kalbi kendisine rehber yapmıştır. Kopmayan bir ipe sarılmıştır..

Ey günahlara dalıp haddi aşan kullarım!Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayan, çok acıyandır. Size azap gelip çatmadan önce Rabbinize dönün ve O'na teslim olun."(zümer39/53)

Anneler günü deyince, gönlümü ayrı bir hüzün kaplar.
Peygamberimiz'in  altı yaşında öksüz  kalışı  aklıma gelir hemen  o da bir evlattı ve Annesine doğru düzgün doyamamıştı bile..

Söz, anlaması için muhtaç olan kişiye söylenir. Söz söylemeden anlayan kişiye söz söylemeye ne lüzum var? Gökler, yerler anlayan kişiye hep sözdür. (Hz. Mevlâna)